۱۳۹۰ دی ۲۰, سه‌شنبه

دوبیتی های هزاره گی 3

ایقس نخره و ناز ام خوب نیسته
مثل مرج و پیاز ام خوب نیسته
نخره و ناز کدو تاحد شی خوبه
کلو بغلِ واز ام خوب نیسته
عینک دودی ده چیمای قندی
خون دل میچق_ز لبای قندی
خنده می گیره ار غید یاد مه میه
شوخی، مستی و مزاق های قندی
دزی روزا گُلَی زود قار موکونه
ده ایله گب قذمه دار دار موکونه
باور کو نیمی گب گفته نموشه
حقوقِ بَشَرَه خبار موکونه
دو روز شده از کوبند بور شدِ تو
از زیر دیست خاله دور شدِ تو
گبای تو تولی شُد و کابلی شُد
بی ترس استی خیلی بیسور شدِ تو
نانِ پطیر تای بغل گــــرفته
ترموزِ چایه از خــــو شل گرفته
از پیش مه تیر شد پیشانه شی چُم بود
خود خو بی غرض، بی ملل گرفته
دزی روزا بنده فسبوگ قندی
چرا خاموشه سازو کوگ قندی
شماره شی از ساحه خارج استه
نمیه پیام ها و "جوگ" قندی
زمستو شده یخی زور گرفته
مره شوق لب تندور گرفته
چه خوش باکه که "خیری" هم بیایه
مگر او خود خه ازمه دور گرفته
خوده مقبول موگی تو دختری قوم
رَیسِ کُل موگی تو دختری قوم
خدای مو یگ و قوم مو یگ اَزَره
تو پر پشتول موگی؛ تو دختری قوم
کلو خوبه بیه بلدارِ خیری
قدِ سیال را و رفتار خیری
ده یاد مه میه موگوم اوف خداجان
کی شوه ما شوم دلدار خیری
موی خو بلهِ شانه پشار کدی تو
زدی دل ره دیگری آوار کدی تو
چند روز موشه که دل بیرو تیرونه
او ظالم برچی اینتر کار کدی تو
 

عکس های دیدنی













































دو آهنگ ناب هزارگی

آهنگ خیلی زیبا و دوست داشتنی از هنرمند محبوب ما داود سرخوش ، با بهترین کیفیت.


آهنگ خیلی زیبا از سید انور آزاد بنام بامیان قلب کشور.



آهنگ های را که بیشتر دوستش دارم بشنوم.

                                          آهنگ زیبای از طاهر خاوری و نبی غریب.



                                             آهنگ خیلی زیبا و دوست داشتنی هزارگی


۱۳۹۰ دی ۱۶, جمعه

دوبیتی های هزاره گی 2

کوزه ی آو ده بله سر تو آ لَی
همسایه ها ده گیردو بر تو آ لَی
خاگ ده وقرِ یی اسد گر دیوم ما
که نشکنه یگره کمر تو آ لَی.
بورو شوخی ننوم ما قنجغِه تو
ازونجی سرکشک نه ابغِه تو
اگه سبیت بوخوره از آتی تو
زده میده نه جورو قبرغِه تو
ده ایله گب چرا تو قار موکونی؟
زندگی ره ده ازمه زار موکونی؟
نازو قار کدو مهر ره کم موکونه
چرا جنجال و صد دار دار موکونی؟
کاره ایله کده خانه بوروم ما
دل دردی ره کده بانه بوروم ما
پیش آجه بوگوم مازار رایی یوم
دیدونِ یار نازدانه بوروم ما
دوای درد سر داری تو یانه؟
ز درد سر خبر داری تو یانه؟
تو قد کوگ و خمگ دوزی خو مصروف
تو هیچ خوفی به سر داری تو یانه؟
ریشه چادر خوره چپ تاو کدی تو
بله بازوی راس پورتاو کدی تو
تو از مظلوم خبر نیستی او ظالم
دل غریب مره پگ آو کدی تو
تاشه تاشه سایه دیوار می گردی
توره قار شده یا تو قار می گردی؟
دل رفیق تو از درد قول و بول شد
تو خنتوما و با وقار می گردی.
چیمایی کوریایی تو قشنگه
لبایت مقبول و گلابی رنگه
رخت نازکتر است از برگ نرگس
دل دیوانه ام بلده تو تنگه
نزن سرمه دزو چشمای مقبول
نزن خینه، نکن دستای خو گل گل
توره از جمله زیبا آفریده
پری در بین دختر های کابل
یی رسم عاشقی ده کس نیسته
یگ ماخ بلده یی یگ ماه بس نیسته
بله قوغ بلوچ بیریو مونی تو
ارزش دنیا امی قس نیسته
دره شیو میروم تاله چمن ده
دیده کرند ده دیست پالی می کنده
از تیلو تیر شدوم اشاره کدوم
مره گفت زود برو مردم می خنده

۱۳۹۰ آذر ۱۹, شنبه

دل نادان

خود ندانم از چه هردم شور و شر دارد دلم
روز چند بار زین قفس بیرون نظر دارد دلم
گاه به کنج سینه همچون مرغک بشکسته بال
گاه بکوبد پای و درد پر شرر دارد دلم
گاهی از مهر و تبسم شوخی ها سر میدهد
گاهی فریاد و تپش بیشتر دارد دلم
گه قلم بر دست چون "مانی" روی تصویر ها
گه به دستش تیشه و چوب و تبر دارد دلم
گاهی قهه قهه خنده اش از دور می آید بگوش
گه به دستش حرف از تیغ تیز تر دارد دلم
گه خرامان سوی میخانه همی خندد بخود
گه سوی مسجد و عمامه بسر دارد دلم
گاهی برمن از صداقت پند و اندرز میدهد
می نگیرد پند و گاهی گوش کر دارد دلم
گه ز شوق روی "نتاشه" که آنرا بنگرد
خنده و اشک و تبسم تا صحر دارد دلم
گه بیاد موی او دستش به گیتار می نهد
گه بیاد روی او میل قمر دارد دلم
از محبت نامه ای نتاشه گر آید به دست
خوب میدانم که آهنگ سفر دارد دلم.
گاهی می گیریم به حال این دل بیچاره ام
گاهی خند م زانکه هیچ عقلی به سر دارد دلم
باخودش "عرفان" همی گوید سخنها زیرلب
از چنین دیوانه گی کی دست بردارد دلم

محرم سال 1433 ه.ق. در کابل چگونه گذشت؟


در حالی که مردم افغانستان اعم از شیعه و سنی با اتحاد و برادری مراسم عاشورا را گرامی می دارند و همانطوری که شیعیان قیام برحق امام حسین(ع) را دربرابر حکومت نامشروع و استبدادی آن زمان برای ادامه حیات اسلام و جلوگیری از انحرافات بزرگ در دین رسول الله موثر می دانند، اهل تسنن نیز قیام عدالتخواهانه امام حسین(ع) را برحق می دانند و مردم را بر پیروی از آن امام شهید توصیه و تاکید می ورزند.
گرامی داشت از مراسم عاشورا در افغانستان نه تنها عامل تفرقه و نفاق تلقی نمی شود که خود به عنوان سمبل وحدت و برادری اهل تشیع و تسنن درآمده است. در مراسم عاشورا و محرم تنها شیعیان محافل و مجالس برپا نمی کنند؛ بلکه تمام مردم افغانستان با برگزاری مجالس در معرفی شخصیت و حقانیت انقلاب امام حسین(ع) سخنرانی می کنند.
به همین دلیل این مراسم دینی بدون کوچکترین مشکلی در شهر کابل و سایر شهرها برگزار می گردید. اما امسال متاسفانه مراسم عاشورا مورد حملات انتحاری قرار گرفت و در اثر آن صدها تن از شهروندان کشور شهید و یا زخمی شدند. اگرچه این عمل غیرانسانی وجدان مردم ما را جریحه دار کرد، ولی واکنش های ملی و جهانی نسبت به این موضوع بیانگر آن است که همه مردم به ماهیت دشمنان اسلام و وطن پی برده اند و بدون این که کوچکترین سوء ظنی در میان شهروندان کشور و به خصوص پیروان مذاهب شیعه و سنی پدید اید، به طور دسته جمعی انگشت را به سوی یک دشمن اشاره می کنند.
دشمنی که نه شیعه است و نه سنی، اما به نام اسلام و یا یکی از مذاهب اسلامی می خواهند اساس دین را به خطر بیندازند و وحدت و یکپارچگی مذاهب اسلامی را از بین برده و بذر نفاق و دشمنی را در میان آنها بپاشند. توطئه ای که در برخی کشورهای اسلامی موثر افتاده و افتراق و جدایی را در میان امت واحده اسلام پدید آورده است.
خوشبختانه افراطیت در افغانستان با واکنش شدید علمای اسلامی، آگاهان و دلسوزان به دین و وطن مواجه می شوند و از اینرو تا هنوز رشد چشمگیری نداشته است.
اسلام دین رحمت، عطوفت، مهربانی، گذشت و دین مدارا و رأفت است و جنگ، خشونت، ظلم، ستم و کشتار انسان را جایز نمی داند. اعتدال و میانه روی در اسلام یک اصل است که باید در همه ادوار زندگی مسلمانان مورد توجه قرار بگیرد.
حملات انتحاری و کشتار مردم بیگناه، یکی از نمودهای عینی تفکر رادیکال اسلامی است که نه تنها به اصول و ارزش های اسلامی پایبندی نشان نمی دهد که جاهلانه سعی می کنند، فرهنگ ها و هنجارهای قبیلوی و حتا سلایق شخصی خود را به نام اسلام و دین ترویج و گسترش دهند.
از آنجایی که این تفکر در کشورهای منطقه و همسایه افغانستان به شدت گسترش پیدا کرده است، بیم آن می رفت که وحدت و همبستگی پیروان شیعه و سنی برای این گروهها قابل تحمل نباشد و همانطوری که در کشورهای دیگر با اعمال خشن، تندروانه و ضد انسانی مانع وحدت مذاهب اسلامی گردیده اند، در افغانستان نیز با استفاده از احساسات جوانان ناآگاه، بستر و زمینه چنین ایده های افراطی و نامعقول را فراهم سازند.
حملات انتحاری روز عاشورا در کابل و مزارشریف که عزارداران حسینی را هدف قرار داده بودند به نگرانی های موجود شدت بخشید و تهدیدات احتمالی را به واقعیت تبدیل کرد.
اما زمانی که گروه طالبان این حملات را به عهده نگرفت و آن را به شدت محکوم کرد و در مقابل گروه افراطی جنگجوی پاکستانی مسئولیت آن را به عهده گرفت، معلوم شد که این حملات ریشه در بیرون از کشور داشته و دشمنان اسلام و وطن به منظور تحت تاثیر قراردادن دستاوردهای کنفرانس بن و ایجاد تضاد در میان تشیع و تسنن و برهم زدن اتحاد و برادری در افغانستان انجام شده است.
این حملات اگرچه صدمات جبران ناپذیری را بر تعدادی از خانواده ها وارد کرده است؛ اما از طرفی خون شهدای روز عاشورا چهره سیاه و پلید دشمنان مردم افغانستان را برملا ساخت و پایه های وحدت و اخوت اسلامی را در برابر فرقه های وحشی وتفرقه افگن مستحکم تر کرد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
منبع: روزنامه ای افغانستان.



      قلب های محزون

ای رفیقان قلب هـــــارا غم گـــرفت
"کـــابلم" را باز هم مــــاتم گـــرفت
آن خدنگ خصم دشمن کــــــار کرد
چشم هـــــارا باز هم خونبار کـــــرد
هـــم یتیمان آه ز دلـــــها بــرکشید
ســـــوزِ آهش تا ثریا ســــــرکشید
هــــــم زنان و کـــــودکان فریاد کرد
صحنه ای از "کــــــربلا" آباد کـــــرد
شور و مــاتم صحنه را در بر گـــرفت
قلب هــــارا آتشی بیشتر گـــــرفت
هـــــر طـــــرف صد پاره پیکر ها فتاد
چیست گناهش گو، تو ای قوم عناد؟
خویشتن را باز مسلمان مــــی نهی
پیروان دین و قــــــرآن مـــــی نــهی